บทที่ 87 กองทัพเคลื่อนพล

บทที่ 87 กองทัพเคลื่อนพล

เสียงกลองศึกดังกึกก้องฉีกกระชากม่านหมอกยามเช้าจนขาดสะบั้น

กองทัพชีจิ๋วจำนวนห้าหมื่นนายหยุดชะงักฝีเท้าลง

ขบวนทัพที่จัดแถวเรียงรายอย่างหนาแน่นดูราวกับขุนเขาที่หลอมสร้างขึ้นจากเหล็กกล้า กดทับลงมาบนผืนที่ราบเบื้องหน้า

ห่างออกไปข้างหน้าสามร้อยก้าว คือแนวป้องกันที่ทอดยาวเหยียดออกไปไกลถึงสองลี้

ไม่มีกำแพงเมือง มีเพียงรั้วขวากหนามไม้ที่ปักเรียงรายอย่างหนาแน่น และสนามเพลาะที่ขุดลึกลงไปถึงครึ่งจั้งเท่านั้น

ภายในสนามเพลาะเต็มไปด้วยน้ำที่ถูกผันเข้ามาจากแม่น้ำ และดินโคลนที่เอ่อล้นทะลักออกมาก็ได้เปลี่ยนให้พื้นที่ด้านหน้าขบวนทัพ กลายเป็นบึงโคลนตมอันกว้างใหญ่และขรุขระไม่เรียบเสมอกัน

ธงรบของกองทัพโจโฉโบกสะบัดส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บไปตามแรงลม

ขุนพลตาเดียวผู้ดุดันคนหนึ่งดึงบังเหียนรั้งม้าศึกอยู่หน้าขบวนทัพ ในมือของเขาถือทวนขนาดใหญ่ ดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่จ้องเขม็งไปยังธงรบของกองทัพชีจิ๋วทางฝั่งตรงข้าม

ขุนพลแฮหัวตุ้นนั่นเอง