บทที่ 86 อาการปวดหัวของท่านมหาเสนาบดี บริการส่งด่วนถึงที่ของฉู่เฟิง

บทที่ 86 อาการปวดหัวของท่านมหาเสนาบดี บริการส่งด่วนถึงที่ของฉู่เฟิง

ณ เมืองฮูโต๋ จวนซือคง

ถ่านไม้ในกระถางไฟปะทุส่งเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ

โจโฉคีบเม็ดหมากสีดำไว้ในมือ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งโดยยังไม่ได้วางลงบนกระดาน

เทียหยกที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามลูบเคราพลางคลี่ยิ้มเอ่ยว่า "วันนี้ท่านมหาเสนาบดีดูอารมณ์ดีไม่น้อยเลยนะขอรับ"

"ลองนับวันเวลาดูแล้ว การปิดล้อมที่มีจูกัดเหลียงเป็นตัวตั้งตัวตีก็ดำเนินมานานกว่าครึ่งปีแล้ว ยามนี้แหล่งแร่เหล็กของชีจิ๋วถูกตัดขาด และไม่มีแหล่งจัดหาม้าศึกเพิ่มได้อีก ทหารหลายแสนนายภายใต้บังคับบัญชาของฉู่เฟิง ป่านนี้เกรงว่าจะไม่มีแม้แต่เหล็กมาใช้ซ่อมแซมรอยบิ่นบนอาวุธแล้วกระมังขอรับ"

โจโฉแค่นยิ้มหยัน แล้ววางเม็ดหมากสีดำลงบนกระดานดังปึก

"ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั่นมันหยิ่งผยองนัก คิดจะท้าทายข้าโดยพึ่งพาเพียงแค่สิ่งประดิษฐ์นอกรีตไม่กี่ชิ้น"