บทที่ 85 พวกถังเหล็กกับเครื่องบดเนื้อ

บทที่ 85 พวกถังเหล็กกับเครื่องบดเนื้อ

ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิในปีเจี้ยนอันที่เจ็ด ณ แนวชายแดนแคว้นเพ่ย หิมะที่ทับถมกันเพิ่งจะละลายหายไป ถนนหลวงจึงเต็มไปด้วยดินโคลนเฉอะแฉะ

โจฉุนดึงสายบังเหียนรั้งม้าศึกให้หยุดลง แล้วถุยน้ำลายที่เจือไปด้วยฝุ่นดินออกมาคำหนึ่ง

เขาหรี่ตาลง จ้องเขม็งไปยังค่ายชายแดนของทหารชีจิ๋วที่อยู่ห่างออกไปสองลี้ ซึ่งกำลังชูธงผืนใหญ่ปักอักษรคำว่า "ฉู่" โบกสะบัดอยู่

เวลาผ่านไปครึ่งปีแล้ว

ท่านมหาเสนาบดีได้จับมือร่วมแรงกับเกงจิ๋วและเจียงตง เพื่อปิดตายเส้นทางการค้าของชีจิ๋วจนสมบูรณ์แบบ

ไม่ปล่อยให้มีแม้แต่ดินประสิวสักเม็ดหรือเหล็กดิบสักก้อนเล็ดลอดผ่านเข้าไปได้

ตามหลักเหตุผลแล้ว ป่านนี้ชีจิ๋วไม่น่าจะสามารถรวบรวมเหล็กมาใช้ซ่อมแซมอาวุธได้พอด้วยซ้ำ และขวัญกำลังใจของทหารก็น่าจะระส่ำระสายไปหมดแล้ว

วันนี้ โจฉุนจึงได้นำทหารม้าพยัคฆ์ดาวสามพันนายเดินทางมาที่นี่

ไม่ได้มาเพื่อบุกตีเมือง แต่มาเพื่อออกปล้นชิงเสบียงอาหารและลองเชิงดูขีดจำกัดของชีจิ๋ว