บทที่ 84 สิ่งนี้เขาเรียกว่า สิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว

บทที่ 84 สิ่งนี้เขาเรียกว่า สิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว

ภายในกระโจมหลวง บรรยากาศลดต่ำลงจนถึงจุดเยือกแข็ง

รอยแผลเป็นบนใบหน้าของฉานอวี๋ทาตุ้นบิดเบี้ยวและเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว

"ม้าศึกหนึ่งหมื่นตัว! ทรายทองคำหนึ่งร้อยชั่ง!" ฉานอวี๋ทาตุ้นตบฝ่ามือลงบนโต๊ะเตี้ยอย่างแรงจนชามใส่สุราสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง "ต่อให้พวกเจ้าฆ่าข้าให้ตาย ข้าก็รีดเค้นออกมาให้มากขนาดนี้ไม่ไหวหรอก! การทำแบบนี้มันต่างอะไรกับการปล้นกันซึ่ง ๆ หน้าเล่า?"

ลิโป้ยกนิ้วขึ้นแคะหู แล้วกระแทกด้ามทวนกรีดนภาลงบนพรมอย่างหนักหน่วง

เสียงดัง "แกร๊ก" เมื่อส่วนฐานหุ้มทองสัมฤทธิ์ทุบกระเบื้องปูพื้นด้านล่างจนแตกร้าว

"พูดจาภาษาอะไรของเจ้าเนี่ย? พวกเราอุตส่าห์ถ่อวิ่งมาตั้งไกลเพื่อนำความอบอุ่นมามอบให้ถึงที่ แต่เจ้ากลับเรียกว่าเป็นการปล้นอย่างนั้นรึ?"