บทที่ 73 รอข้าทุบจอกเป็นสัญญาณ!

บทที่ 73 รอข้าทุบจอกเป็นสัญญาณ!

ตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมา ลานด้านหลังของจวนเจ้าเมืองมีเสียงตีเหล็กดังกึกก้องสะท้านแก้วหูอยู่ทั้งวันทั้งคืน หวงเยว่อิงขังตัวเองอยู่แต่ในห้องพักปีกข้างโดยไม่ยอมก้าวเท้าออกมาแม้แต่ก้าวเดียว

ท่ามกลางเสียงตีเหล็กที่ดังอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสายนี้เอง เมืองเผิงเฉิงก็ได้ต้อนรับหิมะแรกของช่วงต้นฤดูหนาว

ภายในโถงหลัก กระถางไฟขนาดใหญ่หลายใบกำลังลุกโชน แผ่ไอร้อนระอุออกไปทั่วบริเวณ

ฉู่เฟิงเอนหลังพิงที่นั่งประธาน ในมือถือจอกสุรา กวาดสายตามองลงไปยังทั้งสองฝั่งเบื้องล่าง

ที่ด้านหลังโต๊ะยาวทางฝั่งซ้ายและขวา มีผู้นำตระกูลขุนนางและตระกูลผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นของชีจิ๋วทั้งสิบสองตระกูลนั่งเรียงรายอยู่

ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ชีจิ๋วมีสภาพอากาศดีฝนตกต้องตามฤดูกาล กอปรกับการที่ฉู่เฟิงออกกวาดต้อนความมั่งคั่งมาจากทุกสารทิศและมีเส้นทางการค้าที่ราบรื่น ตามหลักเหตุผลแล้ว บรรดาผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นเหล่านี้ควรจะต้องกอบโกยเงินทองจนมั่งคั่งร่ำรวยมหาศาล

ทว่าบนใบหน้าของพวกเขากลับมีเพียงความตึงเครียดกระวนกระวายที่ไม่อาจปกปิดไว้ได้มิด

ทั้งนี้ก็เป็นเพราะฉู่เฟิงได้ผูกขาดการค้าเหล็กดิบ เกลือสมุทร และม้าศึกในชีจิ๋วเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวทั้งหมดแล้ว