เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 72 หน้าจวนเจ้าเมือง จอมโจรปะทะสตรีผู้ดุดัน
สิบวันต่อมา ณ เมืองเผิงเฉิง แคว้นชีจิ๋ว
รถม้าหยุดลงตรงหัวมุมถนนปูหินสีเขียวอันเป็นที่ตั้งของจวนเจ้าเมือง ม้าลากรถพ่นลมหายใจออกทางจมูกดังฟืดฟาด พลางตะกุยเกือกม้าไปมาอย่างกระสับกระส่าย
ทั่วทั้งสายถนนเงียบเชียบเสียจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงสายลมพัดใบไม้ร่วง บริเวณหน้าประตูใหญ่ที่ยามปกติเคยคึกคักจอแจ บัดนี้กลับไม่มีแม้แต่เงาของพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่เลยสักคนเดียว
บานประตูใหญ่ทาสีชาดทั้งสองบานของจวนเจ้าเมืองปิดสนิทแน่นหนา
บนขั้นบันไดหินอ่อนสีขาวหลายสิบขั้นที่ด้านนอกประตู มีทหารหญิงหนึ่งร้อยนายในชุดเกราะหนังสีแดงรัดกุมและแขวนดาบคู่ไว้ที่ข้างเอวยืนเรียงรายอยู่ พวกนางยืนนิ่งเงียบกริบและแผ่กลิ่นอายสังหารออกมาอย่างเต็มเปี่ยม
ตรงจุดสูงสุดของขั้นบันได ซุนซ่างเซียงยกเก้าอี้ไม้มีที่วางแขนตัวหนึ่งมาตั้ง และนั่งวางอำนาจขวางอยู่ตรงกลางพอดิบพอดี
วันนี้นางไม่ได้สวมชุดเกราะ แต่สวมชุดฝึกยุทธ์แขนแคบสีแดงสดที่ดูทะมัดทะแมงคล่องตัว
ในมือของนางหมุนดาบสั้นที่ถอดออกจากฝักแล้วเล่นไปมา ด้ามดาบหมุนติ้วอยู่บนปลายนิ้วราวกับกังหันลม
ฉู่เฟิงนั่งอยู่บนหลังม้า หยุดชะงักอยู่ที่ตรงหัวมุมถนน