บทที่ 74 อาวุธใหม่

บทที่ 74 อาวุธใหม่

กลิ่นคาวเลือดภายในโถงหลักยังไม่ทันจะจางหายไปจนหมดสิ้น

เจินมี่นำคนเข้ามาลากซากศพออกไปและขัดล้างแผ่นกระเบื้องปูพื้นให้สะอาด

ฉู่เฟิงไม่ได้สนใจเรื่องหยุมหยิมเหล่านี้ เขาย่ำเท้าไปบนหิมะที่ทับถมกันอยู่ มุ่งหน้าไปยังลานด้านหลังของจวนเจ้าเมือง

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ลานด้านหน้าคลาคล่ำไปด้วยบรรดาพ่อค้าวาณิช ในขณะที่ลานด้านหลังกลับมีเสียงตีเหล็กดังกึกก้องสะท้อนอยู่ไม่ขาดสาย

ซุนซ่างเซียงทนความหนวกหูไม่ไหว จึงได้ย้ายออกไปพักอยู่ที่ค่ายทหารนอกเมืองเพื่อฝึกซ้อมไพร่พลตั้งนานแล้ว

ฉู่เฟิงเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องพักปีกตะวันตก เพิ่งจะยกมือขึ้นตั้งท่าเตรียมเคาะประตู

บึ้ม!

เสียงระเบิดทึบ ๆ ดังขึ้น

ตามมาด้วยกลิ่นกำมะถันอันฉุนกึกที่พวยพุ่งลอดออกมาจากรอยแยกของบานประตู