เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 66 กำลังพลทั้งหมดกลับคืนสู่สังกัด
ภายในโถงว่าราชการของจวนอู๋โหว ควันธูปลอยคลอเคลียเป็นสายบางเบา
ซุนกวนนั่งคุกเข่าอยู่บนที่นั่งประธาน รับฟังเตียวเจียวรายงานบัญชีการจัดสรรเงินทองและเสบียงอาหาร
ทันใดนั้นก็มีคนเดินสะดุดธรณีประตูของโถงหลักเข้าอย่างจัง
โลซกวิ่งพรวดพราดเข้ามาในสภาพที่เสื้อผ้าเปียกโชกไปทั้งตัวและมีน้ำแม่น้ำหยดติ๋ง ๆ ลงพื้น
เขาคว้าจับวงกบประตูไว้ หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดราวกับคนตาย
"จื่อจิง?" ซุนกวนวางถ้วยชาลงแล้วขมวดคิ้ว "ไม่ใช่ว่าท่านข้ามไปส่งสารที่ฝั่งเหนือของแม่น้ำหรอกหรือ? เหตุใดถึงได้กลับมาในสภาพทุลักทุเลเช่นนี้ได้?"
เตียวเจียวแค่นเสียงเย็นชาออกมา "หรือว่าคนถ่อยอย่างฉู่เฟิงนั่นจะผลักจื่อจิงตกลงไปในแม่น้ำกัน? ช่างเป็นการกระทำของพวกคนเถื่อนสิ้นดี!"
"ไม่ได้ถูกผลักหรอกขอรับ..." โลซกกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ขณะเดินเข้ามาถึงกลางโถง "แต่เป็นเพราะตกใจกลัวต่างหาก ตอนที่กำลังจะก้าวลงจากเรือ ขาของข้าน้อยเกิดอ่อนยวบขึ้นมาจนก้าวพลาดร่วงตกลงไปในน้ำตื้นเองขอรับ"
ทั่วทั้งโถงหลักพลันตกอยู่ในความเงียบกริบในพริบตา