กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ผีบอก
บทที่ 65 ปราการธรรมชาติแม่น้ำแยงซีงั้นรึ? นั่นมันเรื่องโบร่ำโบราณไปแล้ว!
ณ เขตก๋งเหลง ริมฝั่งทิศเหนือของแม่น้ำแยงซี
สายลมแม่น้ำที่ปะปนมากับไอน้ำพัดปะทะใบหน้า ป่าต้นอ้อริมตลิ่งถูกเหยียบย่ำจนราบคาบเละเทะไปหมด
เคร้ง!
ลิโป้ถอดหมวกเกราะออก เหวี่ยงกระแทกลงบนพื้นหญ้าอย่างแรง พลางยกมือขึ้นปาดเหงื่อร้อน ๆ ออกจากใบหน้า
"เฒ่าแก่ ไอ้ก้อนเหล็กพวกนี้มันจะหนักเกินไปแล้วนะ! ใช้ม้าตัวใหญ่ตั้งแปดตัวลากเกวียนแค่เล่มเดียว ล้อเกวียนยังจมลึกลงไปในดินโคลนตั้งครึ่งฉื่อ หากข้าไม่ได้นำพวกพี่น้องทหารม้าหมาป่าปิงโจวมาช่วยกันเอาบ่าแบกดันมาจากข้างหลังด้วยละก็ ของพรรค์นี้ไม่มีทางเข็นมาถึงริมฝั่งแม่น้ำได้เลยด้วยซ้ำ!"
ลิโป้ชี้นิ้วไปยังเกวียนไม้สี่ล้อที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสิบเล่มซึ่งจอดเรียงเคียงกันอยู่เบื้องหน้าด้วยความหงุดหงิด
บนเกวียนไม้เหล่านั้น มีท่อทองสัมฤทธิ์สีดำทมิฬสิบกระบอกถูกมัดตรึงไว้อย่างแน่นหนาด้วยเชือกป่านเส้นหนาและห่วงเหล็ก
ท่อแต่ละกระบอกมีความยาวถึงหนึ่งจั้ง และมีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่ากำปั้นของผู้ใหญ่เสียอีก เนื่องจากตัวท่อเพิ่งจะถูกหล่อเสร็จเมื่อไม่นานมานี้ บนพื้นผิวจึงยังคงมีรูพรุนขรุขระจากการหล่อปรากฏให้เห็นอยู่
ท่อทรงกระบอกที่หล่อขึ้นจากทองสัมฤทธิ์และเหล็กทั้งสิบกระบอกนี้ ผลาญแร่ทองแดงและเหล็กสำรองของเมืองชีจิ๋วที่สะสมมานานกว่าครึ่งปีไปจนเกลี้ยง