บทที่ 56 ธุรกิจก้อนใหญ่มาเยือนถึงที่

บทที่ 56 ธุรกิจก้อนใหญ่มาเยือนถึงที่

ครึ่งปีต่อมา ณ จวนเจ้าเมืองชีจิ๋ว

"เฒ่าหมี รื้อยุ้งฉางเก่า ๆ พวกนั้นที่ทางทิศใต้ของเมืองทิ้ง แล้วสร้างขึ้นใหม่ซะ"

ฉู่เฟิงคว้าข้าวสาลีที่เพิ่งส่งมาถึงใหม่ ๆ ขึ้นมาหนึ่งกำมือ ถูขยี้ไปมาในมือ แล้วเป่าแกลบข้าวสาลีให้ปลิวออกไป

"หลังคายุ้งฉางมันรั่ว ข้าวสาลีสองชั้นล่างสุดโดนความชื้นจนงอกเงยออกมาหมดแล้ว คัดแยกมันออกมาแล้วขนเอาไปเลี้ยงม้าซะ"

หมีฟางยกมือขึ้นปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก พลางถอนหายใจออกมาอย่างต่อเนื่องขณะถือสมุดบัญชีเล่มหนาไว้ในมือ

"นายท่าน ไม่มีพื้นที่เหลือให้สร้างอีกแล้วขอรับ ยุ้งฉางขนาดใหญ่ทั้งสิบสองแห่งในชีจิ๋วของพวกเรา ตอนนี้อัดแน่นจนเต็มปรี่ไปหมดแล้ว ด้วยผู้ลี้ภัยหนึ่งแสนคนที่พามาจากเมืองฮูโต๋เมื่อปีกลายเพื่อมาช่วยบุกเบิกที่ดินรกร้างและทำนาเพาะปลูก บวกกับวัวใช้งานที่แลกเปลี่ยนมาจากเลียวตั๋ง ทำให้ผลผลิตธัญพืชจากการเก็บเกี่ยวฤดูร้อนในปีนี้พุ่งสูงขึ้นถึงสามเท่าตัวโดยตรง คลังเก็บเสบียงรับไว้ไม่ไหวแล้วจริง ๆ ขอรับ"

ฉู่เฟิงโยนเมล็ดข้าวสาลีกลับลงไปในกระด้ง แล้วตบปัดมือเบา ๆ

"ถ้าเก็บไม่หมดก็เอาไปหมักสุรา กลั่นออกมาเป็นสุราดาบเพลิงแล้วบรรจุใส่ไหเก็บไว้ซะ พวกเราจะยืนมองดูธัญพืชเน่าเสียอยู่ในทุ่งนาเฉย ๆ ไม่ได้อย่างแน่นอน"

ลิโป้ก้าวยาว ๆ เดินเข้ามาในลานกว้าง สวมเสื้อผ้าไหมชั้นเดียวเนื้อบางเบา ในมือหิ้วแตงโมแช่เย็นมาลูกหนึ่ง