บทที่ 48 เหตุผลอันชอบธรรมในการค้ามนุษย์

บทที่ 48 เหตุผลอันชอบธรรมในการค้ามนุษย์

ไฟถ่านกำลังลุกโชนอย่างแรงกล้า

หม้อกลั่นทองเหลืองเดือดปุด ๆ ด้วยความร้อน กลิ่นหอมฉุนแรงอันเข้มข้นของสุราลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องอุ่น

ฉู่เฟิงถือถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาว รองรับของเหลวใสบริสุทธิ์ที่ค่อย ๆ หยดลงมาจากท่อทองแดง

หมีฟางนั่งอยู่บนเตียงอิฐอุ่นในบริเวณใกล้เคียง พลิกเปิดสมุดบัญชีไปมาจนเหงื่อไหลไคลย้อยเต็มใบหน้า ขณะที่นิ้วมือดีดลูกคิดส่งเสียงดังแกร๊ก ๆ อย่างต่อเนื่อง

"นายท่าน ในช่วงสามเดือนนับตั้งแต่เข้าสู่ฤดูหนาวมานี้ ขบวนคาราวานของพวกเราออกเดินทางไปกลับสามรอบแล้วขอรับ"

หมีฟางดันลูกคิดไปด้านข้าง "อ้วนเสี้ยวแห่งกิจิ๋วนำม้าศึกหนึ่งหมื่นตัวมาแลกกับผ้าป่านของพวกเราหนึ่งแสนพับ ส่วนขุนพลซุนเซ็กแห่งเจียงตงก็ได้นำเหล็กดิบห้าหมื่นชั่งมาชำระหนี้งวดสุดท้ายสำหรับค่าเรือรบหอคอยที่สั่งซื้อไปเมื่อเดือนก่อน บัญชีทั้งหมดลงตัวพอดิบพอดีเลยขอรับ"

ฉู่เฟิงยกถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวขึ้นมาจ่อที่ปลายจมูกเพื่อสูดดมกลิ่น ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ประตูห้องอุ่นถูกผลักเปิดออก