บทที่ 46 ฝ่ายผู้ว่าจ้างชำระบัญชี ไม่เคยเบี้ยวหนี้

บทที่ 46 ฝ่ายผู้ว่าจ้างชำระบัญชี ไม่เคยเบี้ยวหนี้

บนเตาดินเผาสีแดงขนาดเล็ก น้ำซุปสีขาวขุ่นดั่งน้ำนมในหม้อทองแดงกำลังเดือดปุด ๆ

ฉู่เฟิงใช้ตะเกียบคีบเนื้อแกะที่แล่บางเฉียบราวกับปีกจักจั่นขึ้นมา จุ่มแกว่งขึ้นลงในน้ำซุปที่กำลังเดือดพล่าน จิ้มซอสดอกกุยช่ายที่เพิ่งบดเสร็จใหม่ ๆ เล็กน้อย แล้วส่งเข้าปากในคำเดียว

เมืองชีจิ๋วในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง สายลมหนาวพัดพาเอาความเย็นยะเยือกที่บาดผิวราวกับคมมีดมาแล้ว

นับตั้งแต่ที่สูบเอาทรัพย์สมบัติในท้องพระคลังของเมืองโซ่วชุนออกมาจนเกลี้ยง เวลาได้ล่วงเลยผ่านมาครบสองเดือนเต็มพอดิบพอดี

ภายในลานด้านหลังของจวนเจ้าเมือง กระสอบป่านที่อัดแน่นไปด้วยเหรียญอู่จูวางซ้อนทับกันเป็นตั้ง ๆ สูงพะเนินดั่งเนินเขาขนาดย่อม

สมุห์บัญชีหลายคนกำลังขยับนิ้วดีดลูกคิดกันอย่างขะมักเขม้น เสียงเม็ดลูกคิดกระทบกันดังแกร๊ก ๆ อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ลิโป้นั่งยอง ๆ อยู่บนขั้นบันได สองมือประคองชามอ่างใบใหญ่ พลางพุ้ยเนื้อแกะเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย