บทที่ 45 เอาคนของเจ้า มาขวางประตูบ้านของเจ้าเอง

บทที่ 45 เอาคนของเจ้า มาขวางประตูบ้านของเจ้าเอง

ณ ท่าข้ามเหอเฝย สายลมแม่น้ำพัดกรรโชกแรง

กองทัพสะเทินน้ำสะเทินบกสองหมื่นนายแห่งเจียงตงหยุดทัพตั้งมั่นอยู่ที่นี่

ไร้ซึ่งความชุลมุนวุ่นวายเหมือนตอนกำลังตั้งค่าย และไร้ซึ่งเสียงโหวกเหวกอึกทึกครึกโครมใด ๆ

บนผิวน้ำ เรือรบเหมิงชงหลายสิบลำถูกใช้โซ่เหล็กคล้องตรึงเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน ปิดตายเส้นทางสัญจรทางน้ำเอาไว้อย่างแน่นหนา

บนชายฝั่ง ทหารราบจัดขบวนเป็นค่ายกลวงกลม มีแผงไม้กั้นและขวากหนามถูกดันออกมาตั้งเรียงรายไว้ด้านหน้าสุด ที่ด้านหลังกำแพงโล่คือแถวของพลธนูและพลเกาทัณฑ์ที่ขึ้นสายเตรียมพร้อมยิงตลอดเวลา

ฉู่เฟิงดึงบังเหียนหยุดม้าอยู่บนเนินเขาที่ห่างออกไปสองลี้ ก้มมองดูค่ายของกองทัพเจียงตง

"เฒ่าแก่ ขบวนทัพแบบนี้แตกต่างจากกองทัพหวยหนานโดยสิ้นเชิงเลย" ลิโป้กำทวนกรีดนภาแน่นขึ้น คิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญกลศึกการรบ ขบวนทัพของฝ่ายตรงข้ามตั้งมั่นราวกับกระดองเต่าที่เต็มไปด้วยหนามแหลม ไม่เปิดช่องว่างให้ทหารม้าบุกทะลวงเข้าไปได้เลยแม้แต่น้อย

"ผู้นำทัพคือมหาอุปราชจิวยี่ ย่อมต้องแตกต่างกันอยู่แล้ว"