บทที่ 44 สังหารคนและตรวจสอบสมุดบัญชี

บทที่ 44 สังหารคนและตรวจสอบสมุดบัญชี

กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นลอยคละคลุ้งไปทั่วทั้งท้องพระโรง

ร่างไร้วิญญาณของอ้วนสุดนอนหงายแน่นิ่งอยู่ข้างโต๊ะทรงงาน ดวงตาทั้งสองข้างเบิกโพลง

ตราหยกแผ่นดินซึ่งเคยเป็นสัญลักษณ์แห่งพระราชอำนาจ บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงกองเศษหยกไร้ค่าที่แตกกระจายเกลื่อนอยู่แทบเท้าของเขา

ฉู่เฟิงกระชากผ้าม่านสีเหลืองสดผืนหนึ่งขาดติดมือมาอย่างไม่ใส่ใจ ใช้เช็ดคราบเลือดที่กระเซ็นเปื้อนหลังมือออก ก่อนจะโยนผ้าผืนนั้นคลุมลงบนใบหน้าของอ้วนสุด

"ไปหาเสื่อขาด ๆ มาห่อร่างของเขาไว้ แล้วลากออกไปฝังนอกเมืองซะ อย่าปล่อยทิ้งไว้ที่นี่ให้รกหูรกตา"

ฉู่เฟิงหมุนตัวเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางท้องพระโรง

ทหารม้าหมาป่าปิงโจวสองนายก้าวยาว ๆ เข้าไปข้างหน้า จับขาของอ้วนสุดแล้วลากออกไปไม่ต่างอะไรกับสุนัขตายตัวหนึ่ง ลากร่างที่ครั้งหนึ่งเคยหยิ่งผยองอวดดีผู้นี้ออกไปจากพระราชวัง ทิ้งรอยเลือดสีแดงคล้ำเป็นทางยาวไว้บนพื้นกระเบื้อง

เสียงฝีเท้าอันชุลมุนวุ่นวายดังแว่วเข้ามาจากด้านนอกประตู

หมีฟางถือสมุดบัญชีเล่มหนาเดินเข้ามาในท้องพระโรงอย่างรวดเร็ว