บทที่ 16 ผู้ใดจ่ายค่าจ้าง ผู้นั้นคือบิดา

บทที่ 16 ผู้ใดจ่ายค่าจ้าง ผู้นั้นคือบิดา

ถนนสายหลักของเมืองชีจิ๋วเงียบสงัดราวกับป่าช้า

ร้านรวงสองข้างทางต่างปิดประตูลงกลอนแน่นหนา และทุกครัวเรือนล้วนแขวนธงขาวไว้ทุกข์ไว้ที่หน้าบ้านของตน

สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่าน หอบเอากระดาษเงินกระดาษทองและใบไม้ร่วงที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นหมุนคว้างลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

ข่าวการสิ้นใจของโตเกี๋ยมแพร่สะพัดออกไปรวดเร็วยิ่งกว่าสายลม

ฉู่เฟิงก้าวเดินนำอยู่ด้านหน้าสุด

จูล่งถือทวนเดินตามหลังอยู่ครึ่งก้าว

กวนอูและเตียวหุยเดินตามมาติด ๆ โดยเว้นระยะห่างอย่างพอเหมาะ

ข้อมือของพวกเขาปราศจากโซ่ตรวนและในมือก็มีศาสตราวุธครบมือ ทว่าสีหน้าของทั้งคู่กลับดูย่ำแย่ยิ่งกว่าขี้เถ้าที่อยู่บนพื้นเสียอีก

โจโฉถอยทัพไปแล้ว และชีจิ๋วก็รอดพ้นจากหายนะ แต่ผู้ที่ช่วยชีจิ๋วเอาไว้กลับเป็นโจรป่าที่พวกเขาเคยดูแคลนว่าไร้เกียรติไม่อาจเชิดหน้าชูตาได้ผู้นี้