ตอนที่ 167 แมวส้มตัวน้อยที่ไม่เหมือนใคร

ตอนที่ 167 แมวส้มตัวน้อยที่ไม่เหมือนใคร

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลินหยวนยืมรถสามล้อของหลิ่วจื้อจวินมาจอดไว้ในโรงจอดจักรยานของโรงพยาบาล ที่นี่มีคนคอยดูแล ไม่มีทางหาย

เขาไปชำระเงินที่ช่องเก็บเงินก่อน จากนั้นจัดการขั้นตอนออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วจึงกลับไปที่ห้องผู้ป่วย

เหอซิ่วเหลียนเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้ววางไว้ตรงปลายเตียง หลินหยวนใช้ผ้าห่มคลุมตัวเย่จิ้งไว้ จากนั้นใช้ผ้าพันคอพันรอบคอและคางของเธอจนแน่น

เย่จิ้งสวมหมวกไหมพรมที่หลินอวี้มอบให้ ถูกห่อจนเหมือนหมีอ้วน เหลือเพียงดวงตาสองข้างให้เห็น

ความยินดีในดวงตาของเธอปิดบังอย่างไรก็ไม่มิด หากไม่ใช่เพราะเด็กต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการอย่างน้อยหนึ่งวัน เธอก็คงอยากกลับบ้านทันทีหลังคลอด