เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 168 เมียนำผัวตาม
ไม่นานหลินอวี้ก็ตะโกนเรียกให้กินข้าวจากด้านนอก หลินหยวนอายจนไม่กล้าเงยหน้า ปลายหูขึ้นสีแดงจาง ๆ ก่อนใคร นี่เขาถูกเมียปฏิบัติราวกับเป็นเด็กอีกแล้ว
เมื่อสบเข้ากับแววตาอ่อนโยนดุจสายน้ำของเธอ เขาก็ยิ่งลนลานเบือนสายตาหนี ไม่กล้าสบตาเธอตรง ๆ
นาน ๆ ครั้งหลินหยวนจะมีท่าทีเขินอายเช่นนี้ เย่จิ้งจึงใจกว้างมาก ไม่ฉวยโอกาสล้อเขา กลับจับใบหน้าครึ่งหนึ่งที่ชายหนุ่มเบือนหนีเพราะความเขินให้หันกลับมา แล้วจุ๊บลงบน “ใบหน้าหล่อเหลา” ที่แต้มด้วยสีแดงระเรื่ออย่างแรงจนเกิดเสียงดัง
ตัวเธอเองยังตกใจกับเสียงดังขนาดนี้จนสะดุ้งโหยง รีบหันไปมอง เจ้าตัวน้อยกำลังหลับสนิท ไม่มีทีท่าว่าจะได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย
หลินหยวนหัวเราะเสียงต่ำ เย่จิ้งดึงมุมปากของเขาเบา ๆ “ห้ามหัวเราะ”