กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 135 เจ้าตัวน้อยน่าสงสารจริง ๆ
บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหาร เย่จิ้งกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจึงมานั่งลง ฤดูหนาวกินไม่อิ่ม ฤดูร้อนกินไม่อิ่ม วันที่สิบห้าเดือนแปดต้องกินให้อิ่มสักมื้อ
สุดท้ายแม้แต่น้ำแกงก็ไม่เหลือ หวงชิวเสียลูบท้องพลางคิดอย่างเสียดายว่า คงได้ลิ้มรสฝีมือทำอาหารของเย่จิ้งเฉพาะช่วงปีใหม่หรือเทศกาลเท่านั้น
เทศกาลไหว้พระจันทร์ย่อมขาดการชมจันทร์ไม่ได้ ที่บ้านมีคนงานอยู่มาก ทุกคนจึงได้รับขนมไหว้พระจันทร์ไส้ต่างกันคนละ 4 ชิ้น
เย่จิ้งนั่งอยู่ข้างหลินหยวนอย่างหวานชื่น เธอเงยหน้ามองแสงจันทร์กระจ่างใส “นายเห็นไหม ต้นนั้นคือต้นอบเชยจันทร์ ส่วนคนที่กำลังตัดต้นไม้อยู่ข้าง ๆ คืออู๋กัง”