กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 136 ฝนชโลมใจ
ในที่สุดวันเสาร์ที่รอคอยก็มาถึง หานหงอิงมารออยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่เช้า
อากาศเริ่มเย็นลง เย่จิ้งสวมเสื้อคลุมบางสีฟ้า มัดผมมวยจุกเล็ก ๆ ไว้ด้านหลัง ดูสะอาดสะอ้านและคล่องแคล่ว
เธอนั่งอยู่ด้านในเคาน์เตอร์ขายของ กำลังช่วยลูกค้านับกระดุม คำโบราณกล่าวว่าซ่อมแซมเสื้อผ้าต่อไปได้อีกสามปี ที่บ้านจึงขาดกระดุมกับด้ายเข็มไม่ได้
กระดุมพลาสติกสี่รูสีดำกับสีขาวมีราคาถูกที่สุด และเป็นแบบที่คนซื้อกันมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีกระดุมโลหะที่ประณีตขึ้นมาอีกหน่อย กับกระดุมแก้วอะคริลิกสีสันสดใสวาววับ เรียบลื่นราวกับอัญมณีหลากสีแต่ละเม็ด ของพวกนี้ราคาจะแพงขึ้นอีกหน่อย คนทั่วไปจึงไม่กล้าซื้อ
“ยี่สิบเม็ด เธอลองนับดูเองสิ” เย่จิ้งพูดพลางยิ้ม