เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 134 เธอหลุดพ้นแล้ว
หลังจากวันนั้น หลินอวี้ก็เก็บข้าวของกลับบ้าน ห้องของเธอยังคงเก็บไว้ให้อยู่ เพียงแต่เก่าและไม่มีคนอยู่อาศัยจึงต้องทำความสะอาดปัดกวาดทั้งข้างในข้างนอกรอบหนึ่ง
วันนั้นหลินอวี้หิ้วน้ำมาหนึ่งถัง ใช้เศษผ้าเช็ดหน้าต่างและเตียงไม้จนสะอาดเอี่ยม แล้วค่อยจัดแจงสัมภาระของตัวเองให้เข้าที่
เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดชุดหนึ่งแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง มองดูพื้นห้องที่ถูกกวาดจนสะอาดปราศจากฝุ่นละอองแม้แต่น้อย ปัดเป่าพลังงานด้านลบที่สะสมมาในอดีตจนหมดสิ้น
กล้ามเนื้อของเธอปวดเมื่อยอ่อนล้า โดยเฉพาะช่วงเอวที่รู้สึกเมื่อยตึงทรมานอยู่ลึก ๆ ทว่าเมื่อมองดูโลกใบเล็ก ๆ แห่งนี้ เธอกลับรู้สึกสบายใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
เธอปล่อยความคิดให้ว่างเปล่า ดวงตาจับจ้องเพดาน ยกมือข้างหนึ่งขึ้นวางทาบบนหน้าผาก ปล่อยให้ความเงียบสงบพาความกลัดกลุ้มทั้งหมดทิ้งขว้างไป
เธอจะไม่เสียใจเลยหรือ