ตอนที่ 118 รอคุณเลิกงาน

ตอนที่ 118 รอคุณเลิกงาน

“เธอผลักฉันทำไม เจ็บจะตายอยู่แล้ว!” เสี่ยวถิงบังเอิญกระแทกเข้าที่เอวพอดี ในใจจึงอัดแน่นไปด้วยความโกรธ

เธอคลึงเอวพร้อมสูดปากด้วยความเจ็บ จ้องมองพี่หวังอย่างโกรธเคือง มือข้างหนึ่งค้ำอยู่บนเคาน์เตอร์ขายของ รอให้พี่หวังอธิบาย

พี่หวังเองก็ไม่คิดว่าแค่ผลักเบา ๆ เสี่ยวถิงจะล้มลงไป เดิมทีเธอตั้งใจจะขอโทษ แต่เมื่อเห็นเสี่ยวถิงคาดคั้นอย่างไม่ลดละ ไม่สนใจมิตรภาพที่ทั้งสองเคยมีต่อกันเลย อีกทั้งรอบข้างยังมีสาวน้อยอีกสองคนอยู่ คำขอโทษจึงพูดไม่ออกสักคำ

อารมณ์ของทั้งสองคนเริ่มเดือดขึ้นเรื่อย ๆ โชคดีที่ลุงต๋ามาถึงในเวลานั้นพอดี พร้อมกับผู้อำนวยการที่เข็นรถเข็นขนของมา ที่แท้เขากับผู้อำนวยการไปขนของมานั่นเอง

หลีเซียงอวิ๋นโบกมือใหญ่ “พวกเธอรีบย้ายของไปไว้ที่คลังด้านหลัง อย่าเสียเวลา”