ตอนที่ 119 ยอมฉันหน่อยเถอะ

ตอนที่ 119 ยอมฉันหน่อยเถอะ

“เป็นยังไงบ้าง ปรับตัวได้หรือยัง”

“ยังไม่ถึงวันหยุดสุดสัปดาห์เลย ทำไมเธอกลับมาแล้วล่ะ”

คำพูดของทั้งสองหลุดออกมาพร้อมกัน พวกเขาสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน

เพียงแต่ไม่มีใครยอมละสายตาออกจากกัน บรรยากาศรอบตัวจึงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายหวานฉ่ำ อาคารโดยรอบราวกับถูกปกคลุมด้วยแสงนุ่มนวล แม้แต่คนเดินถนนกับรถยนต์บนถนนก็เหมือนเคลื่อนตัวช้าลง

จนกระทั่งเย่จิ้งเหยียบก้อนหินเล็ก ๆ เข้าแล้วเซกะทันหัน หลินหยวนรีบก้าวยาว ๆ เข้าไปประคองเธอไว้ บรรยากาศรอบข้างจึงกลับมาเป็นปกติ

“ก้อนหินน่ารำคาญ” หลินหยวนพูดเสียงเบา

เขาเตะก้อนหินไปไว้ตรงมุมตรอกในทีเดียว