ตอนที่ 117 สุนัขที่เห่าไม่หยุด

ตอนที่ 117 สุนัขที่เห่าไม่หยุด

ตอนเช้าทำงานที่สหกรณ์จัดจำหน่าย ตอนบ่ายวิ่งวุ่นไปจัดการเอกสาร ตอนเย็นยังช่วยทำความสะอาดและทำอาหารเต็มโต๊ะ คืนนี้จึงเป็นคืนที่หาได้ยากที่เย่จิ้งไม่ได้คิดถึงใครบางคน แทบจะหลับทันทีที่หัวถึงหมอน

เพราะเข้านอนเร็ว วันรุ่งขึ้นเธอจึงตื่นแต่เช้า หลังแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเปิดประตูห้องออกมา เข็มสั้นของนาฬิกาในห้องรับแขกเพิ่งชี้เลข 6

เหอซิ่วเหลียนเองก็เพิ่งตื่น สีหน้าดูไม่ค่อยสดชื่นนัก กำลังเตรียมทำอาหารเช้า

อากาศนอกอาคารพักอาศัยรวมสดชื่น เย่จิ้งยังได้ยินเสียงลูกแมวร้องอยู่หลายครั้ง เธอมองไปรอบ ๆ แต่ไม่พบตัวลูกแมว ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องลูบมันให้ชื่นใจสักหน่อย