กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 น้าสะใภ้ป่วยหนัก
ตื่นเช้ามาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก
หลังจากเมื่อคืนปู่หยิบภาพผู้วายชนม์ของพ่อผมเข้ามาไว้ในบ้าน ผมก็ไม่ได้ฝันร้ายอีกเลย
แต่ผมกลับฝันเห็นพ่ออีกครั้ง โชคดีที่ไม่ใช่ฝันร้าย แถมยังเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ได้เห็นพ่ออีกหน
ในความทรงจำของผม พ่อยังคงเป็นชายวัยสามสิบต้น ๆ เสมอ ในฝันผมคงจะอายุสักสี่ห้าขวบ พ่อพาผมไปเล่นที่ลานบ้านในชนบท
ผมจำได้ว่าในฝันยังมีเด็กอีกคนหนึ่ง เขาอยู่ที่บ้านผมเหมือนกัน แต่เขาดูเก็บตัวมาก อายุรุ่นราวคราวเดียวกับผม สีหน้าดูหม่นหมองมาก ไม่พูดไม่จากับผม เอาแต่นั่งจ้องดูผมกับพ่ออยู่ตรงนั้น