เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 พันหนึ่งราตรี
พอเข้าสู่รอยต่อระหว่างฤดูใบไม้ผลิกับฤดูร้อน เรื่องราวในราชสำนักก็ค่อย ๆ จบลงไปทีละเรื่อง
จ้าวเหยียนอวี้เอานิทานที่เขียนไว้ตอนว่าง ๆ ซึ่งเคยให้อิงเฉียนอ่านมาแล้ว มาลงเป็นตอน ๆ ใน“เฉาเวินลู่”ในนามปากกา “ถิงเฉียนอวี้ซู่” และตั้งชื่อให้แปลกว่า“พันหนึ่งราตรี”
เรื่องเกิดในแคว้นโบราณแห่งหนึ่ง จักรพรรดิเซิ่นหนานหยาพบว่าฮองเฮาทรยศนาง จึงเลิกเชื่อใจผู้ชายทุกคน กลายเป็นคนโหดเหี้ยม เสเพล และฆ่าคนเหมือนผักปลา
นางแต่งชายหนุ่มคนใหม่ทุกวัน พอรุ่งเช้าวันต่อมาก็สั่งประหาร สามปีมานี้มีผู้ชายตายไปเป็นพันคนแล้ว
เพื่อช่วยชีวิตผู้ชายที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ซางลู่จั๋ว ลูกชายของอัครเสนาบดี จึงอาสาแต่งเข้าวังไปเอง คืนวันแต่งงาน เขาเริ่มเล่านิทานให้จักรพรรดิฟัง แต่ทุกครั้งที่เล่าถึงตอนที่สนุกที่สุด ชวนให้ใจจดใจจ่อที่สุด ฟ้าก็สว่างพอดี จักรพรรดิอยากฟังตอนจบ จึงเลื่อนเวลาประหารเขาออกไปเรื่อย ๆ
ซางลู่จั๋วจึงเล่านิทานทุกคืนไม่เว้น เล่าไปพันหนึ่งคืน จนในที่สุดจักรพรรดิก็ใจอ่อน ไม่เพียงยกโทษให้เขา ยังแต่งตั้งเขาเป็นฮองเฮา แล้วนางก็กลับตัวกลับใจนับแต่นั้น
ส่วนนิทานที่เขาเล่าตลอดพันหนึ่งราตรี จักรพรรดิสั่งให้จดบันทึกไว้ จึงกลายมาเป็น“พันหนึ่งราตรี”เล่มนี้