เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 306 หมอผู้มีเมตตา
อากาศร้อนอบอ้าว แดดกลางฤดูร้อนจ้าจนแสบตา ร้อนเป็นไฟ
หน้าโรงหมอเมตตาธรรมในเมืองหลวง คนมาต่อแถวยาวตั้งแต่เช้า อากาศร้อนจัด คนเป็นลมแดด เป็นหวัดร้อน ท้องเสียกันเยอะขึ้นกะทันหัน ในโรงหมอจึงแน่นไปด้วยคนมาหาหมอ มารับยา และนั่งรอกันเต็มไปหมด มีร่างหนึ่งเด่นขึ้นมาจากกลางฝูงชน
กาลวิงกะนั่งตัวตรงอยู่หลังโต๊ะตรวจ สวมชุดสีขาวล้วน หน้าปิดด้วยผ้าคลุมหน้า ทั้งตัวสะอาดไม่มีฝุ่นเกาะสักนิด มองจากไกล ๆ ไม่เหมือนคนธรรมดา ขาวสะอาดเหมือนหิมะใหม่ที่ตกลงมาจากฟ้า
เขากำลังตั้งใจตรวจชีพจรให้หญิงชราคนหนึ่ง ปลายนิ้ววางบนข้อมือนาง เปลือกตาหรี่ต่ำ ฟังชีพจรจบแล้วก็ดูฝ้าบนลิ้นกับเปลือกตาของนางอย่างละเอียด จึงค่อยหยิบพู่กันเขียนใบสั่งยาลงบนกระดาษเปล่า ลายมือของเขาเรียวเล็กแต่เส้นแข็งแรง ตรงและโปร่ง เหมือนลายมือคัดพระสูตร
เสียงของกาลวิงกะดังขึ้น ใสเย็นและเรียบนิ่ง เหมือนน้ำธารไหลในภูเขา เหมือนหยดน้ำค้างบนใบไผ่