เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 แสงสว่างเจิดจ้า
หลังพิธีบูชาบรรพบุรุษ จักรพรรดิต้องประทับอยู่ในศาลบรรพบุรุษสามวันเพื่อแสดงความเคารพ ขุนนางใหญ่ที่สนิทชิดเชื้อในราชสำนักก็ควรอยู่เป็นเพื่อนด้วย แต่ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ทุกคนวุ่นวายมาทั้งวันจนเหนื่อยหมดแล้ว โดยเฉพาะขุนนางแก่อายุมากพวกนั้นยิ่งไม่มีแรง จักรพรรดิสงสารเหล่าขุนนาง จึงสั่งไว้ตั้งแต่หัวค่ำให้กลับไปพักผ่อนกันหมด
เพราะอย่างนั้น พอจ้าวเหยียนอวี้ก้าวเข้าไปในตำหนัก จึงเห็นจักรพรรดินั่งขัดสมาธิอยู่คนเดียวบนพื้น อ่านม้วนหนังสืออยู่ สายคาดเอวผูกไว้หลวมๆ แสงตะเกียงสาดมาจากด้านข้าง ทำให้เงาของนางทอดยาวเฉียงๆ ดูเป็นคนปล่อยตัวไม่ระเบียบอย่างที่ไม่ค่อยเห็นในยามปกติ
ได้ยินเสียงฝีเท้า นางไม่เงยหน้าขึ้น พูดแค่ว่า “เหยียนอวี้มาแล้วรึ”
“ข้าถวายบังคมฝ่าบาท”
“ไม่ต้องมากพิธี”
จ้าวเหยียนอวี้คารวะเสร็จก็เข้าไปอยู่ใกล้ๆ คอยปรนนิบัติ เก็บม้วนหนังสือที่ฝ่าบาทเพิ่งเปิดอ่านเมื่อครู่มาจัดเรียงให้เรียบร้อยทีละเล่ม
ผ่านไปครู่หนึ่ง เซียวหัวก็ปิดหนังสือลงทันที เงยหน้ามองจ้าวเหยียนอวี้ ถามเหมือนพูดไปเรื่อยๆ ว่า “หิวหรือยัง”
จ้าวเหยียนอวี้เพิ่งส่ายหน้า เซียวหัวก็หัวเราะในลำคอเบาๆ
“กลางวันเจ้ากินแค่เนื้อต้มชิ้นเดียวนั้น แล้วยังวุ่นวายไปทั้งวัน มาถึงตอนนี้จะเป็นไปได้ยังไงว่าไม่หิว? ที่บอกว่าไม่หิว แน่ๆ ต้องโกหกต่อหน้าเราแน่นอน”