เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 ไพ่นกกระจอกหรรษา
หลายวันต่อมา
จ้าวเหยียนอวี้ตื่นแต่เช้าอย่างที่ไม่ค่อยได้ทำ ตั้งใจเปลี่ยนชุดคลุมผ้าไหมสีขาวนวลอมฟ้าตัวใหม่เอี่ยม ผ้าถูกอบควันเครื่องหอมอย่างประณีต รอบตัวจึงมีกลิ่นหอมเย็นบางๆ อวลอยู่นาน ผมก็เกล้าเรียบกริบไม่ให้เล็ดลอดแม้แต่เส้นเดียว ปักปิ่นหยกขาวเนื้อเนียน ปกตินางไม่ค่อยใส่ใจเรื่องพวกนี้ แต่พอตั้งใจแต่งตัวจริงๆ ก็หล่อเหลาสง่างาม ดูสูงส่งไม่มีที่ติเลยจริงๆ
เดิมทีนางกะจะไปรอรับลิ่นหรูอันกับเหวินเจิงที่ประตูเมืองด้วยตัวเอง คิดตามชั่วยามแล้วทั้งสองน่าจะถึงเมืองหลวงแล้ว ไม่ทันไร พอแต่งตัวเสร็จยังไม่ออกประตู ก็ได้ยินคนรับใช้วิ่งมาบอกอย่างร้อนรนว่าใต้เท้าลิ่นกับใต้เท้าเหวินมาถึงหน้าประตูแล้ว
จ้าวเหยียนอวี้ใจเต้นขึ้นมา ก้าวเท้าเร็วๆ ตรงไป
ประตูห้องถูกดึงเปิดออกดังเอี๊ยด แสงเช้าวันหนาวพัดพาอากาศเย็นสดชื่นพวยพุ่งเข้ามา ส่องให้เห็นเงาสองคนที่คุ้นเคยยืนอยู่นอกประตู
คนที่ยืนข้างหน้าค่อยๆ เปิดฮู้ดออก เผยให้เห็นหน้าลิ่นหรูอันที่ถูกลมหนาวพัดจนแดงเรื่อ แต่กลับยิ้มสดใส ด้านหลังนาง เหวินเจิงก็โผล่หัวออกมา หายใจเป็นไอขาว ตายิ้มจนโค้ง
“หรูอัน! อาจิง! มาถึงเร็วขนาดนี้ได้ยังไง? ข้านับชั่วยามไว้แล้วด้วยซ้ำ กะจะไปรับพวกเจ้าสักหน่อย!” ใบหน้าจ้าวเหยียนอวี้เปื้อนยิ้มกว้าง