เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 เมื่อหงส์ร่อนมาเยือน
เช้าตรู่ ฟ้ายังสว่างแค่ริบ ๆ จ้าวเหยียนอวี้ก็ถูกเสียงนกร้องสองสามเสียงปลุกให้ตื่น
ในสวน มีนกสองตัวบินมาเกาะกิ่งต้นปี้ทัง กำลังร้องเจี๊ยก ๆ ขับเพลงโต้กันไปมา
จ้าวเหยียนอวี้ค่อย ๆ ลืมตา ก็รู้สึกได้ถึงสายตาอ่อนโยนที่ทอดมาจากข้างกาย ที่แท้ซ่งถานจางตื่นนานแล้ว
สองคนนอนหันหน้าเข้าหากันเงียบ ๆ ซ่งถานจางยื่นมือออกไป ปลายนิ้วแตะเบา ๆ ที่หลังมือของนาง ลูบไล้ไปทีละนิ้ว แล้วไล้ตามลายฝ่ามือของนาง ทันใดนั้นจ้าวเหยียนอวี้ก็กำนิ้วทั้งห้าเข้าเป็นกำปั้น ครอบนิ้วของเขาไว้ ทั้งสองคนหัวเราะเบา ๆ ด้วยกัน
หลังอิงแอบกันอยู่ครู่หนึ่ง จ้าวเหยียนอวี้ก็ลุกขึ้น โยนเสื้อคลุมตัวนอกสวมอย่างลวก ๆ ตัวหนึ่ง แล้วไปนั่งที่โต๊ะหนังสือ ซ่งถานจางตามไปอย่างเป็นธรรมชาติ หยิบหวีขึ้นมาหวีผมให้นาง เส้นผมราวสายน้ำ ไหลผ่านฝ่ามือเขา
จ้าวเหยียนอวี้คลี่จดหมายฉบับใหม่เอี่ยมออกมา เป็นจดหมายที่องค์ชายสามเซียวจือส่งมา
ในจดหมายเล่าถึงความคึกคักของ “สามก๊ก” ที่เป็นที่ชื่นชอบไปทั่วทุกหนแห่ง เล่าถึงสิ่งที่เขาได้พบเห็นตลอดหลายเดือนที่ท่องเที่ยวไป แล้วปลายปากกาก็เปลี่ยนทิศ พูดถึงชีวิตตรงหน้าขึ้นมาบ้าง