เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ใต้หล้าในหนังสือ
ที่เมืองหลวง ร้านน้ำชาแห่งหนึ่งที่คึกคักไม่น้อย
บนเวที แม่นางเล่านิทานกำลังเล่าได้ถึงอารมณ์
“...ก็จะว่ากันถึงหลี่ว์ปู้ หลี่ว์เฟิ่งเซียนคนนั้น อาศัยจังหวะที่มารดาบุญธรรมอย่างต่งจั๋วเข้าเฝ้า แอบย่องเข้าไปในศาลาเฟิ่งอี๋ พบกับเตียวเสียนผู้งามจนพระจันทร์ต้องหลบ ดอกไม้ต้องอายตามลำพัง! อย่างที่ว่าไว้ บุญคุณของนางงามหนักอึ้งยากจะปฏิเสธ หนี้ความคิดถึงรัดแน่นจนตัวใครตัวมัน!”
แต่ดูเตียวเสียนนั่นสิ ทำท่าจะผลักไสแต่ก็เหมือนเชื้อเชิญ ปากก็ว่า “ท่านแม่ทัพอย่าเลย...” แต่กลับแนบทรวงเข้าหาอกหลี่ว์ปู้แน่นขึ้นอีกนิด
หญิงไร้ที่พึ่งกับชายโสด ฟืนแห้งกับไฟลุกโชน คนหนึ่งคือแม่ทัพเสือหิวที่อดอยากมานาน อีกคนคืองามเลิศในปฐพีที่ใจกำลังผลิบาน ในที่เงียบสงบที่แสงจันทร์พร่ามัวและกลิ่นหอมลอยอ้อยอิ่งนี้ ริมฝีปากร้อนผ่าวทั้งสี่ก็หาคู่ของตนจนเจอและประกบเข้าหากัน