เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 เหมือนเข้าใจก็ไม่เชิง
ในวัง ภายในตำหนักชิงซิน เงียบสงบนิ่ง
วันนี้ไม่ใช่วันออกว่าราชการ ฮ่องเต้เซียวหัวไม่ได้สวมชุดราชการเต็มยศ แค่สวมชุดลำลองสีเหลืองอมน้ำตาล เอนตัวพิงเตียงนุ่ม กำลังอ่านบทวิเคราะห์บ้านเมืองหนึ่งม้วนที่ไท่จื่อเซียวเสียนเขียนไว้อย่างละเอียด
เซียวเสียนคอยรับใช้อยู่ข้าง ๆ ปรับแต่งเตาเครื่องหอมในตำหนัก เกลี่ยขี้เถ้าธูปที่ไหม้จนหมดให้เรียบ แล้วเติมเศษเปลือกผลไม้หอมลงไปอีกช้อนเล็ก ๆ ด้วยฐานะไท่จื่อ การปรุงเครื่องหอมย่อมไม่ใช่เรื่องที่ต้องลงมือเอง แต่ในตำหนักชิงซินแห่งนี้ การทำเรื่องเล็ก ๆ พวกนี้ให้เสด็จแม่คือความกตัญญู คือความใกล้ชิด ไท่จื่อรับใช้ฮ่องเต้ผู้เป็นมารดา เปี่ยมสุขสมบูรณ์ เป็นลางบอกบ้านเมืองมั่นคง
จากนั้นกลิ่นหอมสดชื่นก็ลอยขึ้นมาเรื่อย ๆ กลิ่นนั้นไม่ใช่เครื่องหอมล้ำค่าที่ราชสำนักใช้กันทั่วไป แต่ทำจากเปลือกส้มซ่า เปลือกลิ้นจี่ เปลือกส้มเขียวหวานผสมกัน สูตรเครื่องหอมนี้จ้าวเหยียนอวี้เป็นคนถวาย พอเข้าหน้าร้อนฮ่องเต้ก็สั่งเป็นพิเศษให้เปลี่ยนมาใช้
อีกทั้งหมอนอิงที่ฮ่องเต้หนุนอยู่ใต้แขนตอนนี้ ก็เป็นของที่จ้าวเหยียนอวี้ถวายเข้ามา ไม่เหมือนของที่สำนักเครื่องราชูปโภคทำ ที่ไม่หยกก็ทองแดงหรือคริสตัล ไม่ก็หนังหรือผ้าไหม ไม่แข็งจนปวดหัว ก็นุ่มจนกระดูกปวด