เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 สามก๊ก
ตกค่ำ ช่างพิมพ์แม่นางเฝิงเลิกงานของวัน กลับมาถึงบ้านทางตะวันตกของเมือง พอผลักประตูไม้เข้าไป กลิ่นข้าวปลาอาหารก็โชยมาเต็มจมูก เฉินซื่อสามีของนางจัดสำรับร้อน ๆ ไว้เต็มโต๊ะแล้ว
แม่นางเฝิงล้างมือแล้วนั่งลง คีบผักเขียวคำหนึ่ง ชิมหมูแดงตุ๋นที่เปื่อยนุ่มเข้าเนื้อ แล้วซดน้ำแกงเต้าหู้รสสดอีกคำ ตัวที่เมื่อยล้าก็คลายออกหมด
นางถอนหายใจอย่างพอใจ แล้วชมออกมาจากใจว่า “อาหารวันนี้อร่อยจริง ๆ หมูตุ๋นได้ไฟพอดี น้ำแกงก็หวานสด”
“เจ้าชอบก็ดีแล้ว เจ้าทำงานข้างนอกเหนื่อยนัก ข้าเป็นแค่ผู้ชายอยู่บ้าน ไม่มีฝีมืออะไรอย่างอื่น ก็ได้แต่ทำกับข้าวให้ถูกปากหน่อย ดูแลบ้านให้เรียบร้อย เจ้ากลับมาจะได้สบายตัวบ้าง” เฉินซื่อยิ้ม แล้วลุกไปตักข้าวให้นางเพิ่มอีกครึ่งชาม
กำลังคุยกันอยู่ ก็ได้ยินเสียง “โครม” เด็กหญิงอายุราวเจ็ดแปดขวบวิ่งพรวดออกมาจากห้องใน ไล่หมาสีเหลืองวนไปทั่วบ้าน