เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ดั่งได้ของล้ำค่า
จ้าวเหยียนอวี้สะสางเรื่องหลังเหตุการณ์ในค่ายเสร็จแล้ว ก็ไปเยี่ยมเฉิงไห่ซ่า เดินเข้าไปในเต็นท์หลัง เพิ่งเปิดผ้าม่านเข้าไป ก็เห็นเฉิงไห่ซ่านอนอยู่บนเตียง คลุมผ้าห่มบาง ๆ ตรงเอวกับท้องพันผ้าขาวหนา ๆ ไว้ ยังมีเลือดซึมออกมาให้เห็นราง ๆ
หวังหลงถือชามยาอยู่ในมือ ใช้ช้อนคนเบา ๆ ตักขึ้นมาหนึ่งช้อน เป่าให้เย็น แล้วป้อนให้เฉิงไห่ซ่า
เห็นภาพนี้ จ้าวเหยียนอวี้ก็เกิดความรู้สึกอยู่ลึก ๆ ในใจหลายอย่าง
จากนั้นทั้งสองก็ได้ยินเสียง เงยหน้าขึ้นมองมาพร้อมกัน
หวังหลงตั้งสติได้ก่อน รีบวางชามยาลงแล้วคำนับ สีหน้าดูซับซ้อน ทั้งซาบซึ้ง ทั้งหวาด ๆ และทั้งเกรงขาม
เฉิงไห่ซ่าก็อยากจะพยุงตัวลุกขึ้น แต่พอเอวกับท้องถูกดึงรั้ง ก็เจ็บจนต้องสูดลมหายใจเข้าปาก ทำได้แค่โน้มตัวลงครึ่ง ๆ พูดเสียงแหบ “ใต้เท้า...”