เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 พี่สาวตระกูลจ้าว
เดินผ่านลานบ้านหลายชั้น พอพ้นออกมา ภาพตรงหน้าก็โล่งกว้างขึ้นทันที จู่ๆ ก็เห็นลานหิมะขาวสะอาดผืนหนึ่ง ใต้ชายคา มีคนหลายคนกำลังล้อมเตาไฟดินแดงเตาเล็กๆ อยู่
ไฟในเตากำลังแรง บนตะแกรงย่างเนื้อกวางไว้ ส่งเสียงฉ่าๆ น้ำมันเยิ้มออกมา กลิ่นหอมตลบไปทั่ว
คนที่นั่งอยู่ตรงกลางและถือคีมย่างพลิกเนื้อด้วยมือตัวเอง ก็คือเจ้าภาพของงานเลี้ยงวันนี้ — จ้าวเหยียนอวี้ ข้าหลวงใหญ่เหลี่ยงเจียงคนใหม่
วันนี้นางไม่ได้ใส่ชุดขุนนาง และก็ไม่ใช่ชุดหรูหราที่ใส่รับแขกตามปกติ แต่แต่งตัวแบบคุณหนูบ้านร่ำรวย
เสื้อคลุมผ้าไหมแขนรัดสีน้ำเงินไพลินลายดอกกลมทอจางๆ คลุมทับด้วยผ้าคลุมขนเซเบิลสีดำ ไม่ได้สวมหมวก ใช้เพียงปิ่นหยกดำปักรวบผม ยิ่งขับให้ใบหน้าขาวผ่องราวหยกเนื้อดี ดวงตาสดใสราวดวงดาว
นางสีหน้าท่าทางสบายๆ กำลังพลิกย่างเนื้อกวางไปพลางหัวเราะพูดคุยกับขุนนางท้องถิ่นที่มาก่อนสองสามคนข้างๆ ไปพลาง ดูเหมือนคุณชายตระกูลเก่าแก่ที่อัธยาศัยดีกำลังต้อนรับเพื่อนพ้อง
พอเห็นเฉินอวิ๋นและคณะมาถึง จ้าวเหยียนอวี้ก็วางคีมเหล็กลง ลุกขึ้นมาต้อนรับ พลางหัวเราะเสียงดัง “ท่านผู้เฒ่าเฉิน ท่านกรุณามาถึงนี่ ข้าไม่ได้ออกไปต้อนรับถึงหน้าประตู ผิดมาก เร็วเข้า เชิญนั่งหัวโต๊ะเลยเจ้าค่ะ!”
จากนั้นสายตานางก็หันไปทางเฉินอิ่นจางกับเฉินจืออวี๋ที่เกาะติดพี่ชาย “สองคนนี้คงเป็นอวี๋เอ๋อกับจางเกอเอ๋อสินะ รูปร่างหน้าตาดีกันจริงๆ ท่านผู้เฒ่าช่างมีวาสนาดี”