เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 นามปากกาใหม่
“พี่เผยมาแล้ว”
หลังงานเลี้ยงได้ไม่นาน จ้าวเหยียนอวี้ก็ได้รับข่าวว่าเผยโซ่วหรงมาถึงซูโจวแล้ว นางติดธุระปิดการค้าสำคัญหลายอย่างทางแดนเหนือ จึงเลื่อนกำหนดเดินทางออกไป กว่าจะเร่งฝุ่นมาถึงเจียงหนานก็ป่านนี้
จ้าวเหยียนอวี้พอรู้ก็ออกจากบ้านไปรับนางทันที
ท่าจอดเรือริมคลองในเมือง
เรือหลังคาโค้งลำหนึ่งจอดนิ่งอยู่ริมฝั่ง ตรงหัวเรือมีหญิงชุดแดงคนหนึ่งยืนเอามือไพล่หลัง มองภาพใบเรือที่แล่นไปมาในคลอง นางก็คือเผยโซ่วหรง
นางได้ยินเสียงก็หันมา พอเห็นจ้าวเหยียนอวี้ก็ยิ้มกว้างจนตาหยี ก้าวยาวๆ เข้ามาหา โอบกอดไว้อย่างแรงแล้วตบหลังอีกฝ่ายเบาๆ
“มาถึงจนได้! ให้ข้ารอตั้งนาน” จ้าวเหยียนอวี้หัวเราะพลางต่อยไหล่นางเบาๆ
“ทางเหนือเรื่องพันกันยุ่งไปหมด ถอนตัวไม่ออกเลย เจ้าเป็นผู้ตรวจการเจียงหนานนี่ทำได้คล่องมือไหมล่ะ? เลี้ยงขุนนางกับเจ้าที่ดินซะเอิกเกริก ข้าระหว่างทางยังได้ยินเขาเล่ากันเลย”
“เข้าไปคุยข้างในเถอะ” จ้าวเหยียนอวี้ดึงนางก้มตัวมุดเข้าไปใต้หลังคาเรือ