เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 จือเวยลู่: สุนัขล่าเนื้อ
ในรวมคดีสืบสวนของโฮล์มส์มีคดีสนุก ๆ หลายคดี แต่คดีที่ทิ้งความประทับใจไว้มากที่สุดเห็นจะหนีไม่พ้นสุนัขล่าเนื้อแห่งบาสเกอร์วิลล์
บางทีของบางอย่างก็ถูกพูดถึงกันเยอะ แต่ไม่ได้แปลว่าคุณค่าทางการค้าจะสูงตามไปด้วย คดีพิลึกสีเลือดถึงจะถูกพูดถึงกันจนเต็มที่ ขายก็ดี แต่ก็ยังรู้สึกกันอยู่ว่ามันเป็นแค่จานเรียกน้ำย่อย
จนสิบวันให้หลัง จ้าวเหยียนอวี้ถึงได้หยิบเรื่องนี้มาดัดแปลงเป็นงานชิ้นใหญ่ ถึงตอนนั้นแหละทุกคนถึงได้ลิ้มรสสำรับใหญ่ที่กินกันอย่างเอร็ดอร่อยเต็มที่เสียที
จือเวยลู่ สุนัขล่าเนื้อ เริ่มเรื่องในคืนฤดูใบไม้ร่วงคืนหนึ่ง หัวเซิ่งกับฮั่วหมิงเจ๋อนั่งดื่มชาคุยกันไปเรื่อย หัวเซิ่งเดาตัวตนของเจ้าของจากไม้เท้าคันหนึ่งที่ตกอยู่
ฮั่วหมิงเจ๋อพูดอย่างจริงใจว่า “หัวเซิ่ง เจ้าพัฒนาเร็วมากจริง ๆ ข้าต้องบอกว่า ตอนที่เจ้าบันทึกผลงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ของข้า เจ้ากลับมองข้ามพรสวรรค์ของตัวเองไปเลย ข้าขอบใจจริง ๆ ที่เจ้าคอยหนุนหลังข้า”
ฟังคำพูดของนาง หัวเซิ่งในใจก็ดีใจ