เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 ไม่ต่างจากแสงริบหรี่
วันต่อๆ มา จ้าวเหยียนอวี้ใช้ชีวิตอย่างสบายใจ อะไรที่นางชอบที่สุดก็คือช่วงปลายฤดูร้อนต้นฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้
ไอร้อนค่อยๆ จางหาย ลมพัดเย็นสบาย ไม่ร้อนอบไม่หนาวจนเกินไป แสงฟ้าอ่อนนุ่ม ฤดูกาลกำลังพอดี ผลไม้ส่งกลิ่นหอมอบอวล
ซ่งถานจางคิดเมนูอาหารเปลี่ยนไปทุกวัน ปลาเหลือบสดๆ ดอกหอมหมื่นลี้หวานๆ แม้แต่ผักกับเต้าหู้ธรรมดา พอผ่านมือเขาทำก็ยังอร่อยแปลกออกไป
อาหารก็ดี ทิวทัศน์ก็ดี จ้าวเหยียนอวี้กินอยู่อย่างสบายใจ แม้แต่เจ้านก “จินจู” ที่บ้านก็พลอยได้อานิสงส์ไปด้วย ทุกวันมีเศษผลไม้สดกับข้าวสารชั้นดีให้กิน ค่อยๆ อ้วนค่อยๆ ตัวใหญ่ขึ้น พอกางปีกกระพือทีก็แทบจะบินไม่ขึ้น ทำให้จ้าวเหยียนอวี้หัวเราะอยู่บ่อยๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องในราชสำนักก็ราบรื่น กรมพิธีการช่วงนี้งานไม่มาก ทั้งข้างนอกข้างในล้วนไปได้สวย จิตใจสงบ แรงบันดาลใจกับความเร็วในการเขียนจึงสูงเป็นประวัติการณ์
จ้าวเหยียนอวี้เขียนตอนสุดท้ายของ “ไซอิ๋ว” รวดเดียวจนจบ