เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ราชวิทยาลัยกั๋วจื่อเจียน
ข้างนอกเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังกระหึ่ม แต่จ้าวเหยียนอวี้ที่อยู่กลางตาพายุกลับเหมือนไม่รู้ไม่ชี้
ด้วยการเสนอชื่อของหลี่หนง จ้าวเหยียนอวี้จึงได้เข้าศึกษาต่อที่ราชวิทยาลัยกั๋วจื่อเจียนอย่างราบรื่น
ราชวิทยาลัยกั๋วจื่อเจียนเป็นสถานศึกษาชั้นสูงสุดของราชวงศ์เยว่ เรียนที่นี่ก็ได้ที่พัก อาหาร และเงินรายเดือนจากทางราชการ แถมยังมีปราชญ์ผู้รอบรู้มาสอนเอง หลายคนเล่าเรียนฝ่าไฟใต้ตะเกียงมาสิบกว่าปีก็ยังหาที่นั่งตรงนี้ไม่ได้สักที่ ต้องบอกว่าต้องมีบุญสามชาติถึงจะได้ก้าวเข้ามา
ตอนที่ก้าวผ่านประตูใหญ่สีแดงชาดเข้าไป จ้าวเหยียนอวี้ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายสงบเยือกเย็นที่ปะทะเข้ามา ทิวต้นสนและต้นไม้เขียวครึ้มโอบล้อมหอเรียนที่คานไม้แกะสลักอ่อนช้อย ใต้ชายคามีป้ายไม้แขวนไว้ แกะเป็นคำเตือนใจของปราชญ์โบราณ
เหล่านักเรียนที่เดินไปมาแต่งกายเรียบร้อย ก้าวเท้าเบา ๆ
ที่นางมาราชวิทยาลัยกั๋วจื่อเจียนไม่ใช่แค่เพื่อเรียนหนังสือให้ลึกซึ้ง แต่เพื่อเปิดหูเปิดตาและสร้างสายสัมพันธ์ด้วย
อาจารย์ที่นำทางพานางเดินดูรอบ ๆ ให้คุ้นเคยกับแต่ละสถานที่ สั่งเสียเรื่องกฎการเรียนอยู่สองสามคำ แล้วพานางไปที่ห้องเรียน จ้าวเหยียนอวี้หาที่นั่งติดหน้าต่าง หยิบกระดาษกับพู่กันออกมาจากห่อ ตั้งใจฟังอย่างยิ่ง