กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 บทกวีชวนดื่ม
ริมศาลาหลันถิงในจวนไท่ฟู่ ต้นหลิวอ่อนไหวเอนตามลม สายน้ำคดเคี้ยวไหลผ่านแท่นหินเขียว ผิวน้ำเป็นประกายมีภาชนะเหล้าหลากแบบลอยอยู่
หลี่หนงพาจ้าวเหยียนอวี้เดินเข้ามาช้าๆ แล้วแนะนำว่า “นี่คือศิษย์น้อยของข้า จ้าวเหยียนอวี้ คนเมืองหมิงโจว ปีนี้สอบท้องถิ่นที่หมิงโจวได้ที่หนึ่ง เป็นเจี้ยหยวน”
“จ้าวเหยียนอวี้เหรอ ได้ยินว่าบทกวี“คืนจันทร์ริมสายน้ำบุปผา”ที่ลือกันเมื่อไม่นานนี้ ก็ออกมาจากมือของนาง” บางคนกระซิบกระซาบกัน
พอคำนี้ออกมา คนที่เดิมแค่มองมาอย่างสุภาพ ก็มีสีหน้าจริงจังและอยากรู้ขึ้นมาทันที “คืนจันทร์ริมสายน้ำบุปผา”แพร่หลายและได้รับการยกย่องสูงมากในหมู่นักปราชญ์ หลายคนถึงไม่เคยเห็นตัวจ้าวเหยียนอวี้ แต่ก็เคยได้ยินชื่อบทกวีนี้