เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 เจ้าเด็กอกตัญญู
ม่านเตียงห้อยต่ำลง ตอนนี้เขากับหลีหลานซูที่เย็นชาเรียบร้อยมีระเบียบยามกลางวัน ช่างเป็นคนละคนกันเลย
“หลานซู เจ้า...ชอบข้าใช่ไหม”
“ที่ก่อนหน้านี้ถึงได้แกล้งให้ข้าไปเห็นเจ้าอาบน้ำ ที่ตอนนี้ข้าแค่แตะเจ้านิดเดียว เจ้าถึงคุมตัวเองไม่อยู่ขนาดนี้?”
ดวงตาคู่นั้นที่ปกติมักเฉยเมยราวน้ำในฤดูใบไม้ร่วง ตอนนี้ถูกไอหมอกบางๆ ปกคลุมไว้ แววตาล่องลอย เขาเอาหน้าถูฝ่ามือของนาง เสียงอู้อี้เหมือนในปากมีอะไรอยู่
“อืม...ชอบ...อื้อ...”
“ชอบมาตลอด” เขาหยุดนิดหนึ่ง เงยหน้ามองนาง สีหน้าจริงจังขึ้นกว่าเดิม
ผิวของเขาขาวผ่องดั่งแสงจันทร์ ตอนนี้เลือดลมพลุ่งพล่าน ระบายออกเป็นปื้นชมพู เพิ่มสีเลือดเนื้อที่มีชีวิตแบบคนธรรมดาเข้าไป
ปลายนิ้วของจ้าวเหยียนอวี้ค่อยๆ เลื่อนไปตามเส้นเลือดระหว่างเอวกับท้องของเขา หลีหลานซูสั่นสะท้านอีกสองที