เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 นกเหนื่อยกลับรัง
เซียวเหนียนจากไปแบบไม่มีวี่แวว ไม่รู้ว่าไปไหน คิดว่าคงกลับไปเมืองหลวงแล้ว
ชีวิตของจ้าวเหยียนอวี้ก็กลับมาเป็นระเบียบเหมือนเดิม นางทุ่มใจทั้งหมดลงในตำรา อ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืนไม่หยุด เพียงแต่รู้สึกต่างไปบ้าง
เหมือนบ้านเลี้ยงแมวตัวเล็กที่ทั้งซนทั้งสวย วนเวียนอยู่ตรงหน้าทุกวัน อ้อนพลอดกลิ้งไปมา บางทีก็ข่วนเจ้าสักทีให้โมโหเล่น จู่ๆ วันหนึ่งแมวก็หายไป ถูกเจ้าของเดิมมารับกลับไป หรือไม่ก็หนีไปเอง
วันสองวันแรก ในห้องเงียบเกินไปหน่อย รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง เผลอทีก็มองไปที่มุมที่มันชอบอยู่
แต่พอเวลาผ่านไป ความไม่ชินนั้นก็ถูกชีวิตประจำวันใหม่กลบไปจนหมด ความทรงจำที่ถูกทับถมไว้บางครั้งก็ผุดขึ้นมา แล้วก็จมลงไปในใจอย่างรวดเร็ว
ไม่ทันไรก็เข้าหน้าร้อนเต็มตัว สำนักศึกษาให้พักยาว จ้าวเหยียนอวี้เก็บของกลับบ้านไปทบทวนตำรา นับๆ ดูแล้ว นางไม่ได้เจอซ่งถานจางมานานมากแล้ว