เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ปลวกมดตัวน้อย
สายตาของหลีหลานเสาเหม่อลอยไปไกลอยู่ครู่หนึ่ง
ตอนกลางวันที่โรงน้ำชา นางพาให้ใต้เท้าข้าหลวงสนใจเรื่อง «ความอยุติธรรมของโต้วเอ๋อ» ก็ไม่ได้ทำเพราะหวังดีต่อบ้านเมืองล้วน ๆ ความจริงต้นเหตุมาจากจดหมายฉบับหนึ่งที่ส่งมาจากบ้าน คนเขียนคือหลีหลานซู พี่ชายร่วมตระกูลของนาง
นางไม่เคยคิดเลยว่าหลีหลานซูจะเขียนจดหมายมาหานางเอง
หลีหลานซูเป็นคนหยิ่งมาแต่ไหนแต่ไร ในหมู่พี่น้องชายหญิงของตระกูลก็อยู่ตัวคนเดียวเสมอ กับใครก็เฉย ๆ ไม่เคยเห็นก้มหัวขอร้องใครแบบนี้มาก่อน
แต่ในจดหมายเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบไว้ละเอียด ที่แท้ก็เพื่อคนคนหนึ่งชื่อจ้าวเหยียนอวี้
“นางจ้าวเหยียนอวี้นี่ก็น่าสนใจดี เรื่อง “ซีเซียงจี้” เขียนความรักของหญิงชายจนสุดซึ้ง ยังพาภัยถึงตัวเกือบตาย ส่วน «ความอยุติธรรมของโต้วเอ๋อ» เล่าความมืดของวงการขุนนาง ทุกคำเหมือนหยดเลือด เรื่องแรกอ่อนหวานวกวนในใจ เรื่องหลังแข็งแกร่งไม่ยอมงอ”
“คนที่เขียนเรื่องต่างกันขนาดนี้ได้ แต่ทั้งสองเรื่องก็ทิ่มลงกลางใจคน ในอกต้องมีอะไรมากกว่าแค่ ‘แม่นางผู้เขียนนิยาย’ แน่ ต่อไปจะไปได้ไกลแค่ไหนใครจะรู้ ส่วนเสิ่นจิ้งอันคนโง่นั่น คงไปเตะแผ่นเหล็กเข้าแล้วยังไม่รู้ตัว”
หลีหลานเสาเลือกเออออตามน้ำ ช่วยหนุนอีกแรง บางที…อาจได้สายสัมพันธ์ที่ดีไว้ด้วย
……