เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 ความอยุติธรรมของโต้วเอ๋อ
ว่ากันว่า โต้วเอ๋อที่อยู่ในคุกนักโทษประหารตอนนี้ผอมจนเหลือแต่กระดูกแล้ว
คืนนั้นเดือนสว่างเหมือนกลางวัน เขามองลอดหน้าต่างเหล็กไปเห็นดาวเย็นๆ บนฟ้า นึกถึงชีวิตตัวเองที่สั้นแค่ยี่สิบปี ก็อดเศร้าในใจไม่ได้
พอถึงยามสาม เขาฉีกชายเสื้อชั้นในที่สะอาดครึ่งชิ้น ซึ่งเป็นของชิ้นเดียวที่เหลืออยู่บนตัว กัดนิ้วจนเลือดออก แล้วเขียนจดหมายเลือดว่า
“ลูกชายโต้วเอ๋อ ชาวอำเภอซานหยาง เมืองฉู่โจว แม่ข้าชื่อโต้วเทียนจาง สอบได้เป็นจวี่เหรินแล้วจากบ้านไปตั้งแต่ปีนั้น ข้าแต่งเป็นสามีของไช่ชางจง อยู่กันไม่ถึงสามปี ภรรยาก็ตาย ข้าต้องเป็นหม้าย มาบัดนี้ถูกจางหลวีเอ๋อร์ใส่ความว่าวางยาฆ่าแม่ของนาง นายอำเภอรับสินบน ซ้อมจนข้าต้องรับสารภาพ ร่างนี้แม้ตายไป วิญญาณที่ถูกใส่ร้ายก็ไม่สลาย ถ้าฟ้ามีตา ขอให้คำสาบานสามข้อปรากฏให้เห็น……”
เขียนจบก็ซ่อนจดหมายเลือดไว้ในเสื้อด้านในติดตัว แล้วรอให้ฟ้าสาง
ยามสี่ เสียงกลองดังขึ้น ประตูคุกเปิดออกดัง “โครม”