ตอนที่ 253 นี่ไม่เรียกว่ารนหาที่แล้วจะเรียกว่าอะไร

สำนักงานใหญ่ศักราช ห้องหนังสือของหัวหน้า

ฉู่หลิงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือ เบื้องหน้าลอยอยู่สามหน้าจอโฮโลแกรม แสงสีฟ้าอ่อนสาดกระทบใบหน้าเธอ

เธอสวมชุดใส่สบายสีดำ ผมมัดลวก ๆ มือถือชาอู่หลงหนึ่งถ้วย

ข้าง ๆ มีแฟ้มเอกสารที่ต้องให้เธอเซ็นกองหนึ่ง เป็นกระดาษจริง ๆ บางสิ่งบางอย่าง ต่อให้ฉบับอิเล็กทรอนิกส์สะดวกแค่ไหน ก็เทียบไม่ได้กับพิธีการของการเซ็นด้วยลายมือตัวเอง

“เจ้านาย วันนี้ท่านปฏิเสธคำขอสัมภาษณ์จากสื่อไปแล้วสามสิบเจ็ดแห่งค่ะ”

เสียงหนึ่งดังออกมาจากลำโพงบนโต๊ะเขียนหนังสือ น้ำเสียงใสกังวาน มีความพิเศษแบบเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์ติดอยู่บ้าง แต่จังหวะการพูดเป็นธรรมชาติสุด ๆ เหมือนคนกำลังพูด