กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายลมกลางคืนพัดเข้ามา พร้อมความเย็นเยือก พัดปลายผมของเธอให้ปลิว
ฉู่หลิงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำ คืนนี้ดวงดาวสว่างมาก เรียงรายหนาแน่นยั้วเยี้ยราวกับมีคนโปรยเศษเพชรลงไปเต็มฟ้า
“อาห้า”
เจ้าชายห้ามองเธอ
“พ่อผมชอบดูดาวไหม”
เจ้าชายห้าตอบทันที “ชอบ เขาบอกว่าดวงดาวไม่โกหก”
ฉู่หลิงพยักหน้า ล้วงลูกอมออกมาจากกระเป๋าเสื้อตัวหนึ่ง แกะกระดาษห่อแล้วยัดเข้าปาก
“งั้นก็ดี”
เธอหมุนตัวกลับมามองเจ้าชายห้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ
“อาห้า คุณรู้ไหม ตอนเด็ก ๆ ผมก็ชอบดูดาวเหมือนกัน อยู่คนเดียวในตลาดมืดของประเทศ X ฆ่าคนจนเหนื่อยแล้วก็นอนแผ่บนดาดฟ้า ดูดาวทั้งคืน”