กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กษัตริย์ชราจ้องมองฉู่หลิง นานมากกว่าจะเอ่ยปาก
“พ่อของเธอ... เขาเหมือนเธอ” ในดวงตาของเขามีบางสิ่งเป็นประกายวูบ “เขาก็มีดวงตาแบบเดียวกับเธอ ไม่กลัวอะไร กล้าทำทุกอย่าง”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มบาง ๆ
“ตอนที่เขายังหนุ่ม เขาขี่ม้าตกจนขาหัก แต่วันรุ่งขึ้นก็ยังคว้าไม้เท้าไปฝึกกระบี่... ผมบอกว่าขาหักแล้วยังจะฝึกกระบี่อีกหรือ เขาตอบว่า... ‘ฝ่าบาท ศัตรูจะไม่หยุดมาฆ่าผมเพียงเพราะขาผมขาหัก’”
เสียงของกษัตริย์ชราค่อยลงเรื่อย ๆ ค่อยลงเรื่อย ๆ ค่อยจนในที่สุดเหมือนกำลังพูดกับตัวเอง