กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จิ้งจอกแดงถูกกระแทกอย่างแรงลงกับพื้น หลังชนกระเบื้องหินอ่อนบนพื้นแตกกระจาย ฝุ่นควันตลบอบอวล
เขานอนอยู่ในเศษหิน ภาพตรงหน้าดำมืดเป็นระยะ ๆ ในปากมีรสคาวหวานเอ่อขึ้นมา
คมมีดสั้นสองเล่มหลุดจากมือกระเด็นออกไป ตกไม่ไกลจากเขา เสียงดังกริ๊ง
ฉู่หลิงยืนอยู่ตรงหน้าเขา มองลงมาอย่างสูงส่ง
“สิบปีก่อน นายสู้ฉันไม่ได้” เสียงเธอสงบมาก “สิบปีให้หลัง นายก็ยังสู้ฉันไม่ได้”
จิ้งจอกแดงนอนอยู่บนพื้น มองท้องฟ้าที่ถูกพื้นอาคารตัดขาดเป็นเสี่ยง ๆ เหนือศีรษะ จู่ ๆ ก็หัวเราะ
“ใช่” เสียงเขาแหบพร่า “ผมสู้คุณไม่ได้ ไม่เคยสู้ได้เลย”