กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“นายไม่รู้เหรอ” อีกาดำหัวเราะขึ้นมาทันที ใบหน้าหล่อเหลาคมคายหัวเราะได้น่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้
“ไม่ นายรู้อะไรหมด นายรู้อะไรหมดทุกอย่าง! คนที่นายจะจัดการเป็นคนแรกก็คือเขา!”
เขายกปืนขึ้น เล็งไปที่หน้าผากของจิ้งจอกแดง
“สิ่งที่นายไม่รู้ก็คือ เขามองนายเป็นพี่น้อง พวกเราสามคน… ครั้งหนึ่งพวกเราเคยเป็นพี่น้องที่สนิทที่สุด!”
น้ำตาของจิ้งจอกแดงไหลลงมาอีกครั้ง
นิ้วมือของอีกาดำวางอยู่บนไกปืน ข้อนิ้วกำจนขาว
“อีกาดำ” เสียงของฉู่หลิงดังมาจากด้านหลัง
เขาไม่หันกลับไป แต่นิ้วมือหยุดนิ่ง
“ปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่” เสียงของฉู่หลิงสงบนิ่ง “ทรมานยิ่งกว่าตาย พากลับไป”