กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในสนามฝึก คนหกคนล้อมฉู่หลิงไว้
เซี่ยชีทนไม่ไหวก่อน น้ำตาไหลเปาะแปะ “พี่หลิง พี่...ร่างกายพี่ยังไม่หายดีเลย...ฉันจะไปบอกผู้กองเหลย ฉันจะไปแทนพี่เอง”
ฉู่หลิงเลิกคิ้วถามยิ้ม ๆ “เธอจะไปแทนฉัน?”
เซี่ยชีกัดริมฝีปาก “ฉัน...ถึงยิงปืนไม่เก่งเท่าพี่ ประกอบปืนก็ไม่ค่อยได้ แต่ร่างกายฉันยังพอไหว...”
“เธอรู้ไหมว่าต้องไปที่ไหน?”
เซี่ยชีพูดไม่ออก
“เธอรู้ไหมว่าจะเจออะไร?”
เซี่ยชีเงียบ
“เอาชีวิตรอด 72 ชั่วโมง กลางทางไร้การช่วยเหลือไร้การสื่อสาร” ฉู่หลิงพูดทีละคำ “หมายความว่าอาจตายจริง ๆ”
หน้าของเซี่ยชีซีดเผือด