ตอนที่ 161 คนคลั่งกับยันเดเระก็แบบนี้

ฮีตเตอร์ในรถเปิดไว้แรงพอดี ในอากาศมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของไม้ซีดาร์

ฉู่หลิงเอนพิงพนักเก้าอี้ ในที่สุดร่างกายก็ผ่อนคลายลง ความเจ็บปวดซัดสาดเข้ามาประดุจคลื่นลูกยักษ์ จนเธอเผลอครางฮึมฮำในลำคอ

กู้อวิ๋นฮ่วนไม่พูดจา เพียงโน้มตัวลงมาช่วยเธอคาดเข็มขัดนิรภัย

ท่าทางแผ่วเบามาก แต่ฉู่หลิงสัมผัสได้ว่ามือของเขากำลังสั่นเทาเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะหนาว

หากแต่กำลังสะกดกลั้นโทสะอยู่ต่างหาก

ฉู่หลิงลืมตาขึ้นมองเขา

กู้อวิ๋นฮ่วนก้มหน้า ปอยผมบดบังดวงตา เห็นเพียงริมฝีปากบางที่เม้มแน่น

เมื่อคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ เขากลับไปนั่งประจำที่นั่งคนขับแล้วสตาร์ตเครื่องยนต์

“ไปหาโรงแรมแถวนี้ก่อน” ฉู่หลิงหลับตาลง “จะได้คุยธุระสะดวก”